Seebad Prora / KDF Prora
Na początku lat 30. ówczesny rząd wydał zgodę na budowę wielkiego kompleksu wypoczynkowego przeznaczonego dla niemieckich żołnierzy frontowych. Specjalny ośrodek wczasowy miał zapewnić zakwaterowanie dla 20 000 urlopowiczów z klasy robotniczej, dając im możliwość odpoczynku i relaksu. Obiekt miał być również wykorzystywany dorywczo jako szpital. W celu wyłonienia projektu zorganizowano konkurs architektoniczny, w którym zgłoszono szereg propozycji. Adolf Hitler miał już swoich preferowanych architektów i ostatecznie wybór padł na projekt Clemensa Klotza. 2 maja 1936 roku Niemieckie Towarzystwo Pracy (DAF) rozpoczęło budowę kompleksu Kraft durch Freude (Siła przez Radość). KDF było oddziałem rządowej instytucji DAF.
KDF była rządową organizacją turystyczną, która umożliwiała klasie robotniczej rezerwację niedrogich podróży do różnych miejsc w Niemczech. Za dobrze wykonaną pracę nagradzano wyjazdem. Za pośrednictwem KDF można było rezerwować wyjścia na koncerty, opery i różnego rodzaju wycieczki jednodniowe. Na późniejszym etapie dla KDF zbudowano nawet własny statek wycieczkowy (Wilhelm Gustloff).
Architekt Klotz opracował plan kompleksu dla ponad 20 000 osób – każdy gość miał być traktowany jednakowo, dlatego wszystkie pokoje wychodziły na morze. Kompleks miał składać się z 4 ogromnych budynków, każdy o długości około 500 metrów. Łącznie planowano 10 000 pokoi dwuosobowych. Pomiędzy poszczególnymi budynkami miały powstać mola z restauracjami, 2 baseny z falami, teatr, kino oraz sala bankietowa na ponad 25 000 gości. Wszystkie 10 000 pokoi w kompleksie miały identyczne wymiary – każdy z nich mierzył 5 na 2,5 metra. W każdym pokoju znajdowały się łóżka, miejsce do siedzenia oraz umywalka. Prysznice i toalety ulokowano przy skrzydłach budynku, gdzie znajdowały się również klatki schodowe. Przy budowie tego ogromnego kompleksu zaangażowane były wszystkie największe niemieckie firmy. Cele DAF i KDF były jasno określone – kompleks miał być gotowy do użytku w 1940 roku.
Zdjęcia Prory (tekst jest kontynuowany poniżej zdjęć)
Po wybuchu II wojny światowej w 1939 roku budowa kompleksu została wstrzymana. W tym momencie w stanie surowym otwartym znajdowało się 8 bloków, 1 teatr oraz nabrzeże. Po rozpoczęciu działań wojennych prace były kontynuowane przez więźniów, którzy doprowadzili część budynków do stanu surowego zamkniętego. Ogromny kompleks ma prawie 4,5 kilometra długości – dachy budynków są dobrze widoczne od strony wody, skąd można w pełni uzmysłowić sobie jego rozmiary. Warto też obejrzeć dostępne zdjęcia lotnicze obiektu, które robią równie duże wrażenie! Po zakończeniu wojny Armia Czerwona zajęła budynek i wykorzystywała go jako koszary. Podjęto wówczas próby rozbiórki kompleksu, jednak okazało się, że wymagałoby to tak ogromnych ilości materiałów wybuchowych, że ostatecznie prace te zaniechano. Warto wiedzieć, że Prora nigdy nie była używana zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. Budżet przeznaczony na ten kompleks nigdy nie został oficjalnie ujawniony – początkowo mówiono o 35 milionach niemieckich marek, jednak prawdopodobnie koszty wyniosły około 200 milionów marek. Dokładne wydatki nigdy nie zostały podane do publicznej wiadomości.
PRORA DZIŚ
Nadal nie jest do końca jasne, co stanie się z kompleksem Prora. Opracowano wiele różnych planów – dotyczących hoteli, szkół, muzeów i dyskotek – które oczekują na zatwierdzenie. Do tej pory przyszłość obiektu pozostaje niepewna. Można spacerować wzdłuż poszczególnych budynków, co zdecydowanie warto zrobić. Na terenie kompleksu i w jego okolicach działają również 2 muzea. Istnieje też możliwość zwiedzania budynków z przewodnikiem, który opowiada wiele ciekawostek na temat całego obiektu.