Grote Kap Arkona-ronde

📍 Wittow

Na samym czubku Rugii, gdzie ląd się urywa i Bałtyk rozciąga się po horyzont w trzech kierunkach jednocześnie, zaczyna się jedna z najbardziej satysfakcjonujących tras pieszych na całej wyspie. Wielka Pętla Przylądka Arkona zabiera wędrowca na ponad trzynaście kilometrów wzdłuż klifów, przez senną wioskę rybacką i po rozległych nadmorskich łąkach, przy czym przez cały czas towarzyszy mu świadomość, że stoi na samej północnej krawędzi Rugii. Startując z Putgarten, małej miejscowości na półwyspie Wittow, można tę okrężną trasę przejść w niespełna cztery godziny, choć mało kto się śpieszy.

Co czeka na szlaku

Pierwszym i najważniejszym magnesem jest Kap Arkona, czyli Przylądek Arkona. To właśnie tutaj morze wygryza brzeg z niezwykłą siłą, pozostawiając strome, ciemnoczerwone klify, które pionowo opadają ku wodzie. Stoją tu dwie latarnie morskie, a dawna słowiańska przeszłość tego miejsca jest wyczuwalna niemal fizycznie, bo Arkona była niegdyś ważnym centrum kultu pogańskiego. Wiatr, szerokie niebo i nieprzerywana linia Bałtyku po horyzont tworzą razem widok, który trudno zapomnieć.

Stamtąd trasa schodzi ku Vitt, jednej z najlepiej zachowanych wiosek rybackich na Rugii. Kryte trzciną chatki, łodzie przy brzegu i cisza zupełnie odmienna od turystycznego zgiełku - Vitt działa jak chwila oddechu między otwartymi przestrzeniami. Kolejnym punktem jest Gellort, wysunięty cypel na wschodniej stronie półwyspu, skąd roztacza się szeroka panorama na Morze Bałtyckie i Zalew Jasmunder.

Ostatni odcinek pętli wiedzie przez nadmorskie pastwiska, tak zwane kustweiden, czyli rozległe łąki, gdzie wiatr ugina trawę i gdzie można poczuć tę charakterystyczną otwartość krajobrazu Wittow. To region płaski i nieskrępowany, zupełnie inny od zalesionych wzgórz w centrum wyspy.

Charakter trasy

Pętla jest klasyfikowana jako trasa o średnim stopniu trudności. Teren jest przeważnie otwarty i niezbyt urozmaicony wysokościowo, jednak dystans trzynastu kilometrów przy morskim wietrze potrafi dać w kość nawet wprawionym piechurów. Nawierzchnia zmienia się po drodze - od utwardzonych ścieżek w pobliżu Arkon przez polne drogi aż po trawiaste odcinki przy wybrzeżu.

Praktyczne wskazówki

Punkt startowy w Putgarten jest dobrze skomunikowany z resztą wyspy, a w miejscowości można zostawić samochód. Ponieważ trasa jest okrężna, zawsze wraca się do tego samego miejsca, co znacznie upraszcza logistykę.

Na trasę warto założyć solidne buty z dobrą podeszwą, najlepiej lekkie buty trekkingowe. Odcinki przy klifach i nadmorskich łąkach bywają nierówne, a po deszczu gliniaste. W wietrzne dni kurtka przeciwdeszczowa jest absolutnie konieczna, bo Kap Arkona należy do najwietrzniejszych miejsc na całej Rugii.

Trasa nadaje się dla starszych dzieci, które potrafią swobodnie pokonać kilkanaście kilometrów, jednak z wózkiem jest niepraktyczna ze względu na zróżnicowane nawierzchnie. Latem warto wyruszyć rano, zanim przy Arkonie zbierze się turystyczny tłum.

Najlepszy sezon

Wiosna i wczesna jesień są tu szczególnie magiczne. Łąki kwitną, powietrze jest przejrzyste, a liczba odwiedzających jest znacznie niższa niż w lipcu i sierpniu. Zimą trasa jest otwarta i wędrówka wzdłuż klifów przy sztormowej pogodzie ma swój surowy urok, choć wymaga wtedy odpowiedniego przygotowania i dobrego sprzętu.

Połącz z czymś więcej

Półwysep Wittow oferuje więcej niż sam przylądek. Po ukończeniu pętli można zajrzeć do centrum Putgarten lub pojechać dalej na południe, by odkryć spokojniejsze wybrzeże Wittow z dala od turystycznych szlaków. To doskonały punkt wyjścia do głębszego poznania tej wyjątkowej, wietrznej i dzikiej części Rugii.