Baabe, Moritzdorf en de Neuensiener See

📍 Mönchgut

Er zijn wandelingen die je vermoeid maar voldaan achterlaten, en er zijn wandelingen die je tot rust brengen op een manier die je van tevoren niet had verwacht. De ronde vanuit Baabe door Moritzdorf en langs de Neuensiener See behoort tot die tweede categorie. Negen kilometer door het stille hart van het schiereiland Mönchgut, langs een beekje, een handgeveegd pontje en een meer dat nauwelijks op toeristische kaarten schijnt te bestaan - dit is Rügen op zijn meest onopgesmukt.

De route in het kort

Baabe is een van de drie kuuroorden op Mönchgut, dat zuidoostelijke schildpadlichaam van Rügen dat als het ware terugdeinsde voor de Oostzee. Het plaatsje heeft een ingetogen charme: geen boulevard-drukte, geen roepende souvenirwinkels. Vanuit dit startpunt volg je de route langs de Baaber Bek, een bescheiden beekje dat zijn weg zoekt door het riet en het lage weiland. Het geluid van het water begeleidt je in de beginfase van de wandeling en zet meteen de toon: dit wordt geen haastige tocht.

De totale afstand bedraagt negen kilometer en je bent er in ongeveer twee uur en veertig minuten mee bezig. Dat tempo geeft je ruimte om te stoppen, te kijken en adem te halen.

Het handpontje van Moritzdorf

Halverwege de route - of misschien eerder het hoogtepunt ervan - wacht het handpontje van Moritzdorf. Dit kleine veerpont wordt niet aangedreven door een motor maar door menselijke kracht, en dat maakt het tot een buitengewone ontmoeting in een landschap dat de vaart graag uit de dag trekt. Het oversteken van het water op zo'n pont voelt bijna ceremonieel: je laat de ene oever achter en betreedt de andere, en even is de wereld gereduceerd tot water, hout en beweging. Moritzdorf zelf is een dorpje van bescheiden allure, maar de omgeving spreekt boekdelen over het oorspronkelijke Mönchgut.

De stilte van de Neuensiener See

Na Moritzdorf opent het landschap zich rondom de Neuensiener See. Dit meer is geen attractie in de gebruikelijke zin van het woord. Het trekt geen menigten en er staan geen borden die je er op attenderen. Wat het biedt is ruimte en rust: een wateroppervlak dat het licht van de Mönchgutse hemel weerkaatst, omzoomd door rietlanden die in de wind zachte golven maken. De rietlanden langs dit deel van de route zijn een wereld op zich. Ze vormen leefgebied voor watervogels en fungeren als natuurlijke buffer tussen het meer en de omliggende weiden. Wie een verrekijker meeneemt, wordt beloond.

Wat je kunt verwachten

De wandeling heeft de moeilijkheidsgraad "makkelijk" meegekregen en dat is een eerlijke kwalificatie. Het terrein is overwegend vlak, zoals zo veel van Mönchgut, en er zijn geen technisch uitdagende passages. Dat maakt de route ook uitstekend geschikt voor gezinnen met kinderen die al een paar kilometer aankunnen, en voor mensen die na het badseizoen of buiten de zomerdrukte rustig willen bewegen.

Praktisch

Een paar dingen om in het achterhoofd te houden voor je vertrekt:

• Schoeisel: Goede wandelschoenen of stevige sneakers zijn voldoende. Bij nat weer, in het bijzonder in het voor- en najaar, kan het langs de beek en de rietlanden modderig worden. Waterdichte schoenen zijn dan geen overbodige luxe.
• Seizoen: De rietlanden zijn het mooist in de herfst, wanneer de pollen gouden pluimen vormen. Het voorjaar is ideaal voor vogels. De zomer is aangenaam maar Baabe trekt dan ook meer bezoekers.
• Met kinderen: Het pontje van Moritzdorf is voor jonge wandelaars een kleine sensatie. De vlakke route en de afstand van negen kilometer zijn haalbaar voor kinderen vanaf een jaar of zes, zeven.
• Eten en drinken: Neem iets mee vanuit Baabe. Onderweg zijn geen garanties op voorzieningen.

Wie Rügen kent als het eiland van witte krijtrotsen en drukke stranden, ontdekt hier een andere werkelijkheid. Mönchgut bewaart een rust die het eiland vroeger overal kende.